Spływ rozpoczynamy przy moście drogowym na rzece Mazurce na trasie Mazury-Czerwony Dwór. ( 1 ) Rzeką dopływamy do jez. Łaźno. Dalej płyniemy wzdłuż jeziora na północny zachód, po prawej mijamy brzeg rezerwatu. "Mazury", a po lewej pojedyncze zabudowania Borek. Między miejscowościami Rogajny i Borki znajduje się ogólnodostępne dojście do jeziora usytuowane tuż przy szosie ( 2 ) . (Stanowić ono może również miejsce startu) .Trzymając się prawego brzegu mijamy po lewej wyspę. Za nią, na lewym brzegu, pole namiotowe w Borkach.
Po prawej przesmyk łączący jez. Łaźno z jeziorami Pigwą i Szwałk Wieki (ok.300m),
na powierzchni którego znajduje się rezerwat "Wyspa Lipowa na jez. Szwałk Wielki". Płynąc dalej odnajdujemy krótki przepływ z mostem drogowym na jez. Litygajno. ( 3 )
Po obu stronach żelbetonowego mostu wieś Zamoście z licznymi daczami i domkami letniskowymi. W północnej części jeziora niewielkie wysepki, a w południowej, na lewym brzegu, niewielkie pole biwakowe- łagodne zejście ze stromego zbocza zakończone małą piaszczystą plażą. Dalej szlak prowadzi wzdłuż jeziora, na którego zwężonym końcu odnajdujemy wypływ Łaźnej Strugi (ok.5m). Opuszczamy ostatnie z puszczańskich jezior i wkraczamy w pas trzcinowisk i szuwarów, napotykamy bardzo urokliwe otoczenie starego lasu mieszanego z pochylonymi i powalonymi drzewami oraz wysokimi i suchymi brzegami. Nurt rzeki staje się w tym miejscu szybszy, a woda płytsza. Płynąc dalej po prawej stronie dostrzegamy samotne zabudowania leśniczówki Jelonek, a następnie zaczynają się pojawiać pojedyncze budynki wsi Jelonek. ( 4 ) (Tu też możemy rozpoczynać spływ) Przed mostem żelbetonowym po prawej stronie we wsi Jelonek, na drodze żwirowej Boćwinka-Wronki, znajduje się dobre miejsce na rozbicie namiotów, rozpalenie ogniska a przede wszystkim odpoczynek po pierwszym dniu wyprawy. Po rozbiciu namiotów i chwili odpoczynku, zachęcamy wszystkich którzy nie opadli jeszcze z sił na spacer do miejscowości Wolisko (około 8 kilometrów w jedną stronę) gdzie znajduje się wioska indiańska. Niedaleko wioski indiańskiej w Puszczy Boreckiej można stanąć w oko w oko z królem puszczy "Żubrem".(czas wyprawy min 2,5 godziny). Kontynuując otoczenie rzeki nadal jest ciekawe i malownicze. Mijamy pozostałość po moście kolejowym zniszczonym w 1945r. linii Olecko-Giżycko. Wcześniej wzdłuż rzeki zaczęły pojawiać się budynki wsi Wronki, dalej żelbetonowy most drogowy na drodze wiejskiej Wronki. Nie opodal, po prawej-kapliczka. Następny, żelbetonowy most drogowy na trasie krajowej Giżycko-Olecko.300m dalej, po prawej, na wysokim podmytym brzegu dogodne miejsce biwakowe. Jest to wysoka piaszczysta skarpa na skraju łąki przylegającej do lasu sosnowego z dzikim kąpieliskiem rzecznym (teren prywatny). ( 5 ) (Tu też możemy rozpoczynać spływ) Dalej na niezbyt długim odcinku rzeka mocno meandruje pośród trzcinowisk, terenów podmokłych. Po czym koryto rzeki prostuje się, nurt powolnieje. Wpływamy na wyprostowany regulacją odcinek trasy. Otoczenie leśne, miejscami podmokłe. Swoisty klimat tworzy gęsty las świerkowy i mieszany oraz przecinające koryto kładki z bali drewna. Wypływamy na obrzeże lasu, a następnie docieramy do mostu żelbetonowego w Kijach, znajdującego się na drodze lokalnej. ( 6 ) (Można rozpoczynać spływ) Budynki wsi po prawej.
Na odcinku do Połomu płyniemy obrzeżem lasu (po lewej), po prawej mając tereny łąk i pól uprawnych. Brzegi wysokie, podmokłe, nurt łagodny. Koryto nadal uregulowane, ale już nie takie proste.Docieramy do mostu drogowego w Połomie ( 7 ) (Tu też można rozpoczynać spływ) na drodze do Wronek i Świętajna, wieś po prawej. Następny most żelbetonowy w Połomie- na trasie żwirowej do Sajz. Przed mostem (ok.200m), po lewej, ujście rzeczki Połąska Młynówka. Za mostem w Połomie płyniemy wijącą się pośród lasu rzeką, tutaj szeroką już na ok. 5-10m.Mijamy rozebrany most na drodze leśnej. Za nim rzeka zwalnia bieg wkraczając na tereny podmokłe. Oddalając się od niej lasy iglaste, a w otoczeniu pojawiają się rzadkie olsy.
Ujście pośród szuwarów do północnej odnogi dużego jez. Łaśmiady. Zaraz przy ujściu, na prawo, bardzo dobre miejsce na biwak. ( 8 ) Następne na przeciwległym brzegu, obok drogi z Połomu do Sajz. ( 9 ) Tutaj także istnieje niedostępne dla kajaków połączenie wodne z jez. Krzywym (ok. 2km). Inne miejsca na rozbicie namiotów możemy znaleźć na biwakach znajdujących się obok licznych ośrodków wypoczynkowych, zlokalizowanych na wschodnim i południowym brzegu jeziora. W celu kontynuacji spływu płyniemy wzdłuż odnogi jeziora, a dalej trzymając się jego lewego, wschodniego brzegu płyniemy mijając, po prawej, zalesiony brzeg z dużym półwyspem, po lewej, leżące na wschodnim brzegu wioski Sajzy i Piaski oraz ośrodki wczasowe i kolonijne. Do tych miejscowości w sezonie letnim docierają autobusy linii podmiejskiej z Ełku. Po minięciu półwyspu, wypływamy na najszerszą część jeziora, na której często występują duże fale. Trzymając się lewego brzegu podążamy na południe, do leżącej na krańcu jeziora wieś Malinówka, z której wypływa następny odcinek rzeki - tutaj zwanej już Ełkiem. ( 10 ) Most drogowy, po prawej wieś Malinówka. Przepływ na jez. Straduńskie. Brzegi jeziora wysokie, i bezleśne, zaś jego lustro wody zwęża się w miarę zbliżania do zapory młyńskiej w Stradunach. Zapora młyńska w Stradunach. Przenoska kajaków ok.40 m lewą stroną przez most. ( 11 ) Budynki Stradun po obu stronach, lecz centrum handlowe na lewym brzegu rzeki. Ruszając dalej żelbetonowy most drogowy w Stradunach, na trasie krajowej Ełk-Olecko. Przed mostem po lewej stronie znajduje się miejsce przygotowane na dłuższy odpoczynek, rozbicie namiotów, rozpalenie ogniska, a zarazem siedziba naszej wypożyczalni DRYF (Straduny ul. Szkolna 1). ( 12 ) (Tu też można rozpocząć spływ)
Za mostem zabudowania występują już tylko po lewej stronie. Po prawej zaś rozciągają się łąki, zajmujące dalej oba brzegi. Ujście Ełku do jez.Haleckiego. Zgodnie z kierunkiem spływu przepływamy jezioro na wprost docierając do mostu drogowego w Milukach, na drodze Oracze-Płociczno. Wieś znajduje się na lewym brzegu. Dalej aż do Ełku rzeka płynie podmokłą doliną, po lewej stronie, której rozciągają się tereny leśne, a po prawej- łąki i pola oraz pojedyncze zabudowania. Krajobraz urozmaicają pagórki. Kontynuując mijamy:
Most kolejowy na trasie Ełk-Olecko. Po prawej widoczne przemysłowe przedmieście Ełku.
Most żelbetonowy na przedmieściu Ełku na trasie Ełk-Augustów. Dalej rzeka okrąża centrum miasta. Most na linii kolei wąskotorowej Ełk-Mrozy Wielkie, czynnej sezonowo w lecie.
Most kolejowy na trasie Ełk-Białystok. Pod mostem kamieniste bystrze, wymagające przy przepływie szczególnej uwagi, a czasem nawet przenoszenia kajaków. Żelbetonowy most w Ełku. Most dla pieszych. Most żelbetonowy na trasie przelotowej przez miasto, za nim ujście rzeki Ełk do jez. Ełckiego. Dalej płyniemy na wschód prawą stroną wzdłuż wybetonowego brzegu, przepływamy pod zabytkowym mostem i kontynuując dopływamy do piaszczystej plaży gdzie kończymy spływ. ( 13 )